శిశిరం

0
393

మనసు శూన్యపు నవ్వులు నింపుకున్నప్పుడు
గుప్పెడు మన క్షణాలని ఏరుకుంటా
కలల నాచుపై జారిపోయే నీ తలపుల సెలయేళ్ళు
రెండు నిశబ్దాల మధ్య వంతెనలేస్తుంటాయి
అలవోకగా నీ ఙ్ఞాపకాలు తాకినప్పుడు
రూపాంతరం చెందిన వెన్నెలేదో
నన్నాక్రమించుకుంటుంది
మనం ఉనికిని మర్చి పోయిన ప్రదేశాలు
నువ్వెప్పుడొస్తావంటుంటే
పూల పరిమళాలు తమకి పోటీ లేదని
కవ్వింపుగా నవ్వుతుంటాయి
కొన్ని వెచ్చని నీ చిరునవ్వులు కావాలి
ఘనీభవించిన మౌనాన్ని కరిగించేందుకు
మది ఆశలమొగ్గలు తొడుక్కుంటుంది
అమావాస్య చీకట్లు దాటితేనే , వెన్నెలని
వసంతాన్ని చూడాలంటే వియోగపు శిశిరాన్ని దాటాలని


విరించి

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.